Die vragenlijst vinden de dummies in de praktijk ook leuk. Even de fouten noteren van die drie anderen. Ze weten wel dat ze zelf ook aan de beurt komen maar genieten toch van al die fouten bij anderen.

Mijn afwijkende benadering van de kenmerken van een volgbod wordt niet op prijs gesteld.

Het 2^e kenmerk vinden ze allebei niet conform de preemptieve gedachte. Deze gedachte houdt in; het storen van de tegenpartij en minpunten op de koop nemen.

Mijn invultabel ter berekening van het risico in relatie met kenmerk 3 wordt echter zeer gewaardeerd. " De eerste vandaag die hiermee komt. Leuk….."
Deze tabel is bedoeld om cursisten heel bewust te maken van het 800 punten risico.
De tegenpartij kent immers ook het strafdoublet.

De cursisten moeten tijdens de les de minpunten zelf opzoeken of berekenen. De tabel is dan niet ingevuld ! Wel krijgen ze de tip dat op de achterkant van de kaartjes PAS en Doublet in de biddingbox, leuke gegevens staan.

Piet gaat nog even in op het bepalen van de kennis bij de cursisten na een langere periode. Hoe meet je die duurzaamheid. Geestelijk eigendom realiseren. In mijn voorbereiding staat dit ook uitvoerig beschreven en ik wijs daar op. Het is net alsof ze toch zeker willen weten dat de lesvoorbereiding van jezelf is.

Als de lesvoorbereiding ‘ geestelijk eigendom ‘ is, en je hebt er goed over nagedacht is het interview niet het moeilijkste onderdeel. En de tijd vliegt, want voor je het weet klopt Nancy al op de deur. Nog een paar vragen over hoe je de cursus vindt en klaar is kees.

Terug naar de keuken en ik krijg het informatiedoublet van Nancy als proefles. Tsja nog even mijn lijstje met de 10 punten van aanpak doorlopen maar voor de rest gewoon kletsen met Fred en Nancy. Om 15.45 ga ik naar de ruimte voor de proefles. Verhip een echt klaslokaal. De afstand tussen het bord en de 1^e rij is erg ver. Ik schat 3 meter.

Dennis Ottevanger en Henk Willemsens zijn de examinatoren. Collega’s van Theo ook superdocenten. Willem van der Linden is toehoorder. Ik stel me voor en verzet de flip-over, die staat namelijk veel te ver weg. Nou daar gaan we dan. Ik denk nog even aan een waarschuwing van een collega van de morgengroep " Han er zitten maar 2 of 3 mensen maar doe net alsof je cursus geeft aan een groep van 16 cursisten. "
Hup daar gaan we. "Vandaag het tegenbieden en dat gaan we verbeteren. Jullie zitten west en bij de 1^e hand (14 handen in totaal) moet een volgbod worden gekozen. Met de biddingboxen gedekt …." (Verhip wat is de goede term, denk ik nog. ) Ja hoor, Henk moet direct springen met slechts 10 punten.
Willem en Dennis kiezen wel het juiste bod. Leuk, nu laten we Willem uitleggen waarom Henk dat bod gekozen heeft en corrigeren direct met een tabel waar de kenmerken van een sprong en sans-atout volgbod op staan. Ik laat veel afwijkende biedingen door een andere cursist verklaren. Let op niet veroordelen maar juist aangeven waarom ! En daarna even de juiste kenmerken samenvatten.

Het informatiedoublet gebruiken als je minimaal 3 kaarten in de ongeboden kleuren hebt, wordt als kenmerk hogelijk gewaardeerd maar ze willen wel weten waarom.
" Passen met 14 punten doe ik niet graag en zo wordt er doorgezeurd. " Het lijken wel birdgers uit de regio waar ik normaliter bridge. Daar is het gebruikelijk om met twee vierkaarten ook doublet te geven en dan kleur bijstellen als het niet de juiste is. Maar hoe vertel je dan als je een mooie eigen kleur hebt ? Aan gevorderde bridgers is dit een goede vraag en gelukkig de meeste beginners zijn nog niet het verkeerde pad opgegaan. Beginners kunnen ook wel passen als ze begrijpen dat tegenzitten in de kleur van de tegenpartij tot veel downslagen kan leiden.

Willem draait zijn doubletkaartje tijdens het bieden en Henk wil natuurlijk weten wanneer het straf of informatief is. Rechtop straf en anders info ? Ik kies ervoor om hier even fel in te grijpen en de bridgeetiquettes te beschermen. Mijne heren er mag veel in het bridge maar dat is uit den boze…. Etc. Ze begrijpen het snel ! Eigenlijk de enige keer dat ik echt streng optreed. Alle andere keren is het veel meer sturend, begeleidend , coachend. Leuke test overigens van die superdocenten.

Na ca. 17 minuten en 10 biedhanden met de bidding-box te hebben behandeld zijn de heren het niet eens over de tijd die is verstreken. Even later klopt Nancy op de deur en het is weer tijd om te wisselen.
Slechts 2x de flip-over gebruikt. 1x om duidelijk te maken dat in de sandwich niet Zuid opent maar Noord. Helaas vergeten te vertellen en Henk laat dat wel voelen als zogenaamd nietswetende cursist. Direct een fout van jezelf herstellen en goed opletten op de reactie van de cursisten, is de boodschap.
Noch het bord noch de overheadprojector heb ik gebruikt. Dennis vertelt later dat hij niet zo’n voorstander is van een overheadprojector omdat een goed gebruik ervan lastig is.

Het pesten van Henk is niets vergeleken met de training door onze collega’s in Geldrop. Theo heeft gelijk, we maken het onszelf erg moeilijk. Toch ben je dan wel goed voorbereid en ik heb geen onbekende ‘aanvallen’ gehad. Altijd fijn.

Terug in de keuken ontvang ik een 4 harten contract met 3 sterren dat uitgeteld moet worden. Je moet uiteindelijk de vrouw vinden van AB10 en H76. Geen moeilijk spel maar hoe houd je het overzicht met dat tellen zonder al te veel kaarten op het bord. Niet te druk maken want het is 3sterren, vergevorderden dus. Er mogen wel wat kaarten op dat bord.

Om 16. 25 loop ik binnen bij Driek Bronsgeest en Ton Schipperheyn. De handen Noord en Zuid staan al op een whiteboard. Een breed whiteboard dat fijn dicht op de tafel staat. Genoeg plaats om de verliesslagen en alles aan toe te voegen.
Ik stel me voor en vertel dat ze de handen even moeten vergeten, die op het whiteboard staan. Ze fronsen de wenkbrauwen maar zeggen niets. Helemaal rechts op het bord zet ik AB10 en H76 netjes met een tafeltje erbij. Eerst wil ik van hen de technieken horen hoe je de vrouw kunt vinden. Verder dan snijden en het trucje met de boer voorzetten (honneur op honneur uitlokken) komen ze niet. De Throw-in komt nog even om de hoek maar het uittellen wordt niet genoemd. Ik noem dat dus ook niet en we schakelen over op de hele hand. Kleur per kleur wordt dan uitgespeeld en conclusies worden getrokken over het zitsel in een kleur in beide handen. Net zolang totdat bekend wordt dat oost slechts een singleton ruiten heeft en dus de snitaanpak bekend is. Ton wil na het troeftrekken (bijna vergeten te noemen ! gelukkig het zijn gevorderden) elke keer snijden en wel door het spelen naar de boer. Hij blijft vasthoudend en ik maar uitstellen. Misschien gebeurt er iets leuks is mijn argument (redelijk zwak maar ja ik wist niets beter) tot het moment dat je oost kunt uittellen.

Ik ga 1x de fout in door na de 3e slag de kans op de vrouw te bekijken in de Oosthand. Oost heeft meer schoppenkaarten dus West heeft meer ruimte voor de vrouw. Tussentijds kansberekenen geeft veel te veel ruis. Zeker als je een 100% oplossing voorhanden hebt. Ook tel ik mijn verliesslagen niet officieel omdat het zeer gevorderden moeten zijn. Dat kun je echter beter wel doen. Tellen zoals we geleerd hebben. Als de examinatoren er zin in hebben, zijn ze als cursist alles vergeten.

Het gesprek werd afgesloten met een korte terugblik over de cursus. Ook hier zijn de pesterijen niets vergeleken met ons eigen treiterniveau. En ook hier is de interactie belangrijk. Maak er geen verhaal van maar zorg dat ze moeten werken, die cursisten. Zij moeten het oplossen niet jij. Lastig soms, maar niet te vlug alles zelf doen.

Terug naar de keuken en even naar de 1^e etage. De examinatoren zijn toch even bezig en en de open parenkampioenschappen zijn in volle gang. Ja hoor, tafelschermen. Wat een gedoe. Leuk, je mag gewoon rondlopen en al snel zie ik: Berry Westra, Tjalli Tuwanakotta, Jan van Cleef, Jan Jansma en ga zo maar door. Ik geef Ruud Ruijg mijn docent WL nog even een hand en loop weer terug.
Door het raam zie ik mijn vrouw die bij het tennissen staat te kijken. Ik geef haar de tip van de open paren en ik ga weer terug naar boven.

De eerste van ons wordt geroepen en dat bevreemdt ons. Iedereen apart de uitslag?
Direct na de terugkomst van een teleurgestelde collega, - gezakt - , worden wij geroepen. Verder allemaal geslaagd. Ruurd is zo handig om als prijs een traktatie te regelen voor de geslaagden beneden aan de bar. Nog gezellig gekletst met Driek, Ton en Willem. Jacques Barendregt ook nog even de hand geschud. Leuk boekje heb je geschreven, zeg ik nog tegen hem. Ondertussen komen de parentijgers ook naar beneden en zoek ik mijn vrouw op om weer naar het Zuiden te rijden.


Han de Haas